nadasta unutulmuş bir toprak

ya da kırılan bir kadehin 

kuytuda kalmış cam parçaları 

kim bilir, kimin ayağına batacak? 

umudu ekmek belleyemeyecek bir fakirlik

nasıl da yapışmış üzerine, 

varoluş bedenin hapis

'öteki' ve 'beklenti' baş köşesinde lûgatının

yine de sıkıca sarılmışsın silahına, 

savaş meydanı ortalık 

kan gövdeni götürüyor, 

bir özkıyım bu, 

göremiyor musun? 

hayallerini aldırmak için geç kaldın 

dünya piç nüfusuna katkın çoktan hazır 

yorulma, 

senden onlara ne ana olur, ne baba 

cebindeki tüm iyelik eklerini boşalt 

oksijen israfısın, hacet yok inkara