elimden bıraktığım anda birbirlerinden ayrılmaya başlıyorlar. ve ben her ikisinde de kendi yansımamı görüyorum artık. her nefes alışımda oksijeni değil de yalnızlığı çekiyorum sanki içime. kocaman bir boşluk bu. özlüyorum ama duyumsayamıyorum. 

olsun, zaten defne yaprakları dalından koparılmamalı.