şimdi sen,
kim bilir kaç insan adımı uzakta,
ama aynı göğün altında
biliyorum uyumuyorsun
aklında soru işaretleri, çelişkiler
sol yanında artık göğüs kafesini
laçkalaştırmış ağrılarla baş başasın
tek başınasın, karanlıktasın
yaşamak az da olsa anlam kazanıyor,
beni ışık bellediğinden;
seni yoldaş bildiğimden
kızma bana ama
vakit isyanı çınlıyor kulağıma.
var olduğunu bilmek bir yana
sevmemene rağmen çay koyup
bana eşlik etmen bir yana
şimdi sen,
iyi de olsan kötü olsan
bir 'nasılsın'ımı beklersin,
cevabıma göre de ruh halini belirlersin
bilmeyene izahı zor, ve hatta fütursuzca
şimdi ben
bu kahrolası karanlıkta
ellerini tutup sana
şunu söylemek isterdim
ecdadım sulara gömülmeden karşıya geçebilmiş ama
benim köprü yapmaya da,
enkaz toplamaya da,
gücüm kalmadı cancağızım.
söyle, ne yapmam lazım?
30.05.2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder