atakan'ın doğum günüydü bugün; başarısız dediğine bakmayın, zorladım gönderdim. mazimiz kelimenin hakkını verecek kadar derin onunla. "o gün" idrak etmiştim, kaybetmemek için elimden geleni yapmam gerektiğini. bana 'numaram sende yok mu?' demesiyle bir sürü farklı his akın etmişti içime. bunun izahı zor, bunun izahı o geceki nemli gözlerimizde. bir şey söyleyemememizde, ağladığımızı çaktırmamaya çalışmamızda belki. o geceden sonra, kapıyı ne zaman çalsam, açacaktı bildim. ben onun yüreğindeydim bildim. az az konuştuk, kimi zaman buluştuk, kimi zaman sarıldık. geçmişi iyisiyle kötüsüyle güzel anabilmek, birbirimizi mazur görebilmek bize çok yakıştı. ona sarıldığımda geçmişe sarılıyorum, ona gülümseyince geçmişe gülümsüyorum. geçmiş, bir an için de olsa gül bahçesi olabiliyor sayesinde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder