dertleşmeye insan bulamadım, derince bir iç çektim.
odamın camını açtım, karşımda istanbul silüetini görebilsem bir nebze rahatlardım.
aradım bulamadım. o da kaybolmuş bu gece.
insan dediğin hep yalnız değil mi?
karanlığa doğru çakmağımı çaktım.
benim sadık yârim de sigaramın ateşi oluversin bundan böyle.
gözlerini kapama
sana ihtiyacım var.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder